Wat is een leerstoornis ?

Er is sprake van een leerstoornis als een kind ondanks extra uitleg en instructie in vergelijking met de klasgenoten aantoonbaar achter blijft in zijn ontwikkeling. Bijvoorbeeld: met het aanleren van de letters (klankinformatie), spelling (meluk), het vlot toepassen van het lezen op woordniveau, en het automatiseren van aangeleerde kennis. Bij rekenen kunnen kinderen bijvoorbeeld moeite hebben met het aanleren van de cijfers, lang op de vingers blijven tellen, omkeren van de tweecijfer getallen, klokkijken, met de rekenprocedure (het niet kunnen onthouden welke stappen ze moeten nemen), het niet kunnen automatiseren van de tafels en niet terug kunnen vallen op eerder opgedane kennis. Vaak ontstaan bij kinderen met leerstoornissen andere problemen zoals faalangst, agressie en depressiviteit.


Dergelijke stagnaties komen vaak voor ondanks een gemiddelde intelligentie. De bekendste leerstoornissen zijn dyslexie, dysorthografie, dyscalculie, taalontwikkelingsstoornissen, DCD (Developmental Coordination Disorder), dysfasie, dyspraxie, NLD. Soms komen deze stoornissen in combinatie voor binnen het autistisch spectrum en/of met ADHD of met een gedragstoornis.


Het hebben van een leerstoornis betekent meer dan een bemoeilijkte lees- of rekenvaardigheid en veroorzaakt vaak gevoelens van onzekerheid en machteloosheid met zich mee, waardoor ook lichamelijke en sociaal emotionele klachten een rol kunnen spelen. Een leerstoornis komt ook bij adolescenten en bij volwassenen voor. Wij zien zowel kinderen als beide laatste leeftijdsgroepen.